Goodbye… Thursday, November 20, 2003
Sabi na nga ba…dito rin tayo patungo. Bakit ang sakit? Di ba na-expect ko na ganito na mangyayari? Ang tanga ko. Bakit parang kasalanan ko pa? Siguro nga it’s my fault kasi I’m so stupid!
BF ko: Thursday, November 13, 2003
Sa wakas, may lakas na ako ng loob na aminin yung tungkol sa boyfriend ko after a long time of hiding…weird. Buti na lang di nya alam na may blog akong ganito. Hmmm naaawa na nga ako sa mga sacrifices nya for me and sa kaka-asar sa kanya ng mga friends nya na inutil sya. Lalo na pag nakikita ng mga kabarkada nya na kasama ko yung bespren ko….hahaha…
++hide and seek days are over.
++we need to be happy after all the pains…
~
Nabasa ko ito sa aking lumang blog at naalala ko sya. Akala ko ilusyon lang ang lahat, totoo pala. Siguro alam kong totoo yun dati subalit iba ang aking pinaniwalaan. Masaya ako sa aking pagkakatanda sa panahong ito. Pakiramdam ko ay kaya kong gawin kahit ano. Subalit di nagtagal ang aming pagsasama. Sabi nga nila: “Pag siya talaga, ano mang mangyari ay siya pa rin.”
Kasi nga hindi pala siya yun. Kasi nga wag na nating ipilit ang hindi talaga…
Baliktanaw lang ito, masaya na ako ngayon.
